Πρίν από χρόνια υπήρχε εδώ ένας μικρός μύλος, το κτίριο του οποίου δεν είχε καμία αρχαιολογική αξία και για τον λόγο αυτό ήταν από τους λίγους νερόμυλους στο νομό που δεν χαρακτηρίστηκε παραδοσιακός, και ως τέτοιος, διατηρητέος.Τον Φεβρουάριο του 2001 κατεδαφίσαμε το τσιμεντένιο κτίσμα και στην θέση του αναγείραμε αυτό που βλέπετε. Τα μόνα στοιχεία που διατηρήσαμε ήταν οι δύο μυλόπετρες, το σύστημα κίνησης αυτών (υδατοπτώσεις και χώροι εξόδου των νερών), τις δύο νεροτριβές και φυσικά το αυλάκι που μεταφέρει το νερό από πηγές οι οποίες βρίσκονται 450 μέτρα πιο πάνω. Το νερό δηλαδή που χρησιμοποιούμε δεν έχει καμία σχέση με αυτό του Καλαμά.

Έγινε διάνοιξη δρόμου προσπέλασης στο χώρο όπου βρισκόμαστε και διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου με την κατασκευή διαζωμάτων σε τρία επίπεδα. Μέριμνά μας ήταν το κτίριο να πάρει έναν παραδοσιακό χαρακτήρα, προσαρμοσμένο στο φυσικό περιβάλλον και για τον λόγο αυτό χρησιμοποιήσαμε κυρίως πέτρα (πωρόλιθος) που υπάρχει στον τόπο μας. Για να αποφύγουμε την μονοτονία μιας συνεχόμενης τοιχοποιίας εντάξαμε σε αυτή διάφορα στοιχεία, όπως βρύσες, κορμούς δέντρων, πήλινα δοχεία, σιδεριές κλπ.

Στον περιβάλλοντα χώρο, υπάρχουν δύο λειτουργικές νεροτριβές και τα Μαντάνια. Ένα σύστημα το οποίο χρησιμοποιούσαν για να μαλακώσουν το νήμα των λεγώμενων "βαρειών κουβερτών" όπως για παράδειγμα έιναι οι φλοκάτες. Αποτελείται από μία φτερωτή, έναν άξονα και τέσσερα σφυριά. Η φτερωτή με την δύναμη του νερού γυρίζει τον άξονα ο οποίος σηκώνει και ελευθερώνει διαδοχικά τα σφυριά. Αυτά στην πτώση τους χτυπούν την κουβέρτα που βρίσκεται τοποθετημένη σε οριζόντια ξύλινη δοκό.

Στον χώρο που βρίσκεστε, όλοι εμείς, για τον δικό μας ιδιαίτερο λόγο, καταθέσαμε την ψυχή μας και προσπαθήσαμε να κάνουμε κάτι το όμορφο.

Στην δική σας κρίση αν τα καταφέραμε.

Σας ευχόμαστε καλή διαμονή.